A Good Thing Isn't As Good As Nothing

İçinde yaşadığım bu uyanık kâbusun bir sonu var mı; kimliğime tutunabileceğim, yaşayabileceğim bir son? Ne kadar uğraşsam da karşıma yalnızca sarhoş edici bir zulüm çisintisi ve en korktuğum hasmımın kırpmadan bakan gözleri çıkıyor. Vadedilen yeşil otlaklar ateşe verildi; sonum geldiğinde küllerine gömüleceğim. Derim soyulur, dokularım parçalanır, çıplak kemiklerim ay ışığında ve yangının sönmekte olan parıltısında ışıldarken sonunda huzuru bulabilecek miyim?