İsmi Sonra Bulurum

Bir senarist, yazdığı hikâyenin içinde kendi karakteriyle oyun oynar. Senaristin dış sesine itaat ederek bir kutuyu açmaya çalışan karakter, anlatının başından beri hiçliğe sürüklendiğini fark eder. Metafor ve bağlantılardan arındırılmış bu dünyada etkileşime girebileceği bir şey arasa da senaristin kontrolünden kaçamayacağını anladığında hikâye sona erer.