Jamais contente

On üç yaşındaki Aurore'a göre çevresindeki herkes delirmiştir: Onu yatılı okula göndermek isteyen ailesi, imkânsız derecede eski kitapları okutmaya çalışan yeni öğretmeni ve ilk gösteride saçma sözler söyleyip fırfırlı beyaz bir elbise giymesini isteyen grup arkadaşları... Herkes nasıl davranması gerektiğini bildiğini sanır. Mutsuz, çirkin ve içine kapanık hâlinden hoşnut olmasa da başkalarının daha mutlu olduğunu düşünmez. Özellikle annesi kadar yaşlı, yıpranmış ve yalnız olmak istemeyen Aurore, kendisi olarak kalmayı; çevresini gözlemleyip karşısına çıkan her şeye iğneleyici yorumlar yapmayı seçer.