La Vie devant moi

Temmuz 1942’de Paris’te Yahudi ailelerin hedef alındığı Vel’ d’Hiv Baskını sırasında, 13 yaşındaki Tauba Birenbaum ve Polonyalı Yahudi anne babası küçük bir odaya sığınır. Zorlu koşullarda ve her an bulunma korkusuyla 765 gün yaşarlar. Anne babası umutsuzluğa kapılırken Tauba, yere çizilmiş bir piyanodan açık penceredeki Paris manzarasına kadar küçük şeylerden sevinç bulur. Paris’in kurtuluşuna dek umudunu koruyarak hayatının kontrolünü yeniden ele alır.