Mezeci Çırağı

Özkan, oyun ile iş arasındaki farkı henüz kavrayamadığı yaşlarda, üç tekerlekli seyyar arabasıyla geçimini sağlamaya çalışan babası Mezeci İsmail Hakkı'nın yanında ücretsiz çalışır. Bir zamanlar tahıl satılan Pirinç Hanı artık adını yansıtan bir hayat sürmemektedir. Özkan ise çalışırken 1970'li yıllarda handaki esnafın gündelik yaşamını sessizce hafızasına kaydeder.