Nuit debout

Film, Kinşasa’daki elektrik kıtlığından yakınan bir kadının anlatımıyla açılır. Ancak sözlerin doğrudanlığı, sese eşlik etmesi gereken görüntünün önce kaybolması, ardından üçe katlanmasıyla mesafeli bir hâl alır. Görüntüleri kimi zaman çoğaltan, kimi zaman başkalarıyla yan yana getiren muzip bir prizmanın ürünü gibidir. Soyutluğun sınırındaki renkli planlar ile ortam seslerini birleştiren yapım, kent senfonisi geleneğine kişisel bir yorum getirir. Görsel akış elektrik kadar kesintilidir; karanlık beklenmedik anlarda ekrana girer, görüntüler birbirini yankılar ya da üçlü kompozisyonlar oluşturur.